Een gemiste diagnose
Een meataal vlies is een anatomische afwijking waarbij een klein vliesje de uitgang van de urethra deels bedekt. Ondanks dat het kan leiden tot obstructieve mictie, overactiviteit en recidiverende infecties, wordt de diagnose vaak gemist door beperkte literatuur.
Ons doel
Het evalueren van het effect van correctie op klachten en het identificeren van risicofactoren voor recidief.
Figuur 1: Anatomische vergelijking (Normaal vs. meataal vlies)
Studie-opzet
Statistische analyse
Vergelijking van pre- en postoperatieve mictieklachten gebruikmakend van de McNemar-test voor gepaarde binaire uitkomsten.
De standaardbehandeling bestond uit een chirurgische incisie.
Spectaculaire verbetering
De post-operatieve resultaten tonen een significante daling in bijna alle gerapporteerde klachten.
Klinische effectiviteit
Pre-operatief vs. Post-operatief percentage klachten
Een meataal vlies bij meisjes is een zeldzame maar klinisch relevante aandoening. De chirurgische incisie is veilig met een laag recidiefpercentage.
Preoperatieve urineweginfecties lijken een risicofactor voor recidief.